श्री गणेश अथर्वशीर्ष — पठण मार्गदर्शन

श्री गणेश अथर्वशीर्ष — पठण मार्गदर्शन

श्रीगणेशाचे नाव घेतले की मनात एक वेगळीच शांतता आणि आपुलकी निर्माण होते. “गणपती बाप्पा मोरया!” हा जयघोष असो, आरतीचा मंगल स्वर असो किंवा गणरायाच्या चरणी केलेली मनापासूनची प्रार्थना असो — प्रत्येक रूपातून भक्ताला बाप्पाशी एक सुंदर नाते जोडलेले जाणवते.

श्रीगणेशाच्या उपासनेत “गणपती अथर्वशीर्ष” किंवा “अथर्वशीर्ष” याला विशेष स्थान आहे. गणरायाचे स्वरूप, त्याचे तत्त्व, त्याची सर्वव्यापकता आणि भक्तीभाव यांचे सुंदर वर्णन या स्तोत्रात आढळते. त्यामुळे गणेशभक्तांमध्ये अथर्वशीर्षाचे पठण श्रद्धेने केले जाते.

अथर्वशीर्षाचे पठण म्हणजे केवळ काही मंत्रांचे उच्चारण नाही; तर काही क्षण मन शांत करून गणरायाच्या चरणी स्वतःला अर्पण करण्याचा एक सुंदर आध्यात्मिक अनुभव आहे.

अथर्वशीर्ष म्हणजे काय?

“गणपती अथर्वशीर्ष” हे श्रीगणेशाला समर्पित एक महत्त्वाचे संस्कृत स्तोत्र आहे. यामध्ये श्रीगणेशाचे स्वरूप, त्याचे तत्त्वज्ञान आणि त्याचे आध्यात्मिक महत्त्व यांचे वर्णन केले आहे.

अथर्वशीर्षाच्या सुरुवातीला गणरायाला नमस्कार करून त्याचे स्मरण केले जाते. पुढे श्रीगणेशाला सर्वव्यापी चैतन्यस्वरूप मानून त्याची महती सांगितली जाते.

“त्वं मूलाधारस्थितोऽसि नित्यम्” अशा मंत्ररूप वचनांमधून गणरायाच्या आध्यात्मिक स्वरूपाचे चिंतन केले जाते. शेवटी गणपतीच्या उपासनेचे महत्त्व सांगणारा शांत आणि भक्तिभावपूर्ण समारोप येतो.

अथर्वशीर्षातील प्रत्येक शब्दाचा अर्थ समजून घेत पठण केले, तर त्याचा अनुभव केवळ पाठांतरापुरता मर्यादित राहत नाही. त्यातून भक्तीबरोबरच आत्मचिंतनाचीही भावना जागृत होते.

अथर्वशीर्ष पठण का करावे?

अथर्वशीर्षाचे पठण अनेक गणेशभक्त श्रद्धेने करतात. पठणाच्या वेळी उच्चार, लय आणि मनाची एकाग्रता यांना महत्त्व दिले जाते.

अथर्वशीर्ष म्हणताना काही काळासाठी दैनंदिन चिंता बाजूला ठेवून मन गणरायाच्या चरणी केंद्रित करता येते. नियमित पठणामुळे मनाला शांतता मिळते, एकाग्रतेचा अनुभव येतो आणि भक्तीची भावना अधिक दृढ होण्यास मदत होते, असा अनेक भक्तांचा अनुभव आहे.

मात्र अथर्वशीर्षाचे पठण हे कोणत्याही भौतिक लाभाची हमी देणारे साधन म्हणून न पाहता, श्रद्धा, चिंतन आणि आध्यात्मिक साधनेचा एक सुंदर मार्ग म्हणून पाहणे अधिक योग्य आहे.

अथर्वशीर्ष पठणाची योग्य तयारी

अथर्वशीर्ष म्हणण्यासाठी विशेष मोठी तयारी आवश्यक नाही. मनात श्रद्धा आणि गणरायाबद्दल प्रेम असणे हेच सर्वांत महत्त्वाचे आहे.

पठणापूर्वी शक्य असल्यास स्नान करून स्वच्छ वस्त्रे परिधान करावीत. घरातील गणपतीसमोर स्वच्छ जागी आसन घ्यावे. समोर बाप्पाची मूर्ती किंवा प्रतिमा ठेवून दिवा आणि अगरबत्ती लावू शकता.

पठण करण्यापूर्वी काही क्षण शांत बसावे. डोळे मिटून श्रीगणेशाचे स्मरण करावे आणि मनातील विचार हळूहळू शांत होऊ द्यावेत.

त्यानंतर मनोभावे अथर्वशीर्षाचे पठण सुरू करावे.

पठण करताना उच्चाराला महत्त्व द्या

अथर्वशीर्ष हे संस्कृतमध्ये असल्यामुळे त्यातील शब्दांचा योग्य उच्चार करण्याचा प्रयत्न करणे महत्त्वाचे आहे.

घाईघाईने पठण करण्यापेक्षा प्रत्येक शब्द स्पष्टपणे उच्चारावा. सुरुवातीला उच्चारांची सवय नसल्यास जाणकार व्यक्ती, गुरुजन किंवा विश्वसनीय ध्वनिमुद्रणाच्या मदतीने योग्य उच्चार शिकता येतात.

पठण करताना केवळ वेगाने मंत्र म्हणण्यापेक्षा त्यातील शब्द आणि भाव समजून घेण्याचा प्रयत्न करावा.

अथर्वशीर्ष म्हणताना मनाची अवस्था कशी असावी?

अथर्वशीर्ष पठण करताना मनात शांतता आणि श्रद्धा असावी.

आपण गणरायासमोर बसलो आहोत, आपल्या मनातील सर्व चिंता त्याच्या चरणी ठेवत आहोत आणि काही क्षण त्याच्याशी मनमोकळेपणाने संवाद साधत आहोत, अशी भावना ठेवली तर पठण अधिक भावपूर्ण होते.

मनात अनेक विचार येत असतील तरी अस्वस्थ होऊ नये. पुन्हा हळूहळू पठणाकडे लक्ष आणावे.

भक्तीमध्ये परिपूर्णता शोधण्यापेक्षा मनापासून केलेली साधना अधिक महत्त्वाची आहे.

अथर्वशीर्ष पठणाची सुरुवात कशी करावी?

पठण सुरू करण्यापूर्वी श्रीगणेशाला नमस्कार करावा.

हात जोडून मनात अशी प्रार्थना करू शकता —

“हे गणराया, माझे मन शांत ठेव. तुझ्या नामस्मरणात माझे मन एकाग्र होऊ दे. माझ्याकडून पठणात काही चुका झाल्यास त्या क्षमा कर आणि मला सद्बुद्धी दे.”

यानंतर श्रद्धेने अथर्वशीर्षाचे पठण सुरू करावे.

अशा साध्या प्रार्थनेमुळे मनातील अस्वस्थता कमी होऊन पठणासाठी मनाची तयारी होते.

किती वेळा अथर्वशीर्ष म्हणावे?

अथर्वशीर्ष एकदा श्रद्धेने म्हणणेही भक्तीसाठी पुरेसे आहे. काही भक्त परंपरेनुसार अथर्वशीर्षाचे अनेक आवर्तन करतात. विशेष प्रसंगी किंवा गणेशोत्सवाच्या काळात काही जण ठरावीक संख्येने पठण करतात.

मात्र पठणाची संख्या ही भक्तीपेक्षा मोठी नाही. एकदा म्हणताना मन पूर्णपणे गणरायाच्या चरणी असेल, तर त्या एका पठणालाही भक्तीचे सुंदर रूप प्राप्त होते.

म्हणून आपल्या वेळेनुसार, श्रद्धेनुसार आणि क्षमतेनुसार पठण करावे.

गणेशोत्सवात अथर्वशीर्षाचे पठण

गणेशोत्सवाच्या काळात अथर्वशीर्ष पठणाला विशेष भक्तिमय वातावरण लाभते. सकाळच्या शांत वेळी किंवा संध्याकाळच्या आरतीपूर्वी अथर्वशीर्ष म्हटले तर संपूर्ण वातावरणात एक वेगळीच प्रसन्नता जाणवते.

घरातील सर्व सदस्यांनी एकत्र बसून अथर्वशीर्ष म्हटले, तर लहान मुलांनाही गणेशभक्तीची आणि आपल्या संस्कृतीची ओळख होते.

सार्वजनिक गणेशोत्सवातही सामूहिक अथर्वशीर्ष पठणाचे आयोजन केले जाते. अनेक भक्त एकाच स्वरात गणरायाचे नामस्मरण करतात, तेव्हा निर्माण होणारे भक्तिमय वातावरण मनाला स्पर्शून जाते.

सकाळचे पठण — दिवसाची सुंदर सुरुवात

सकाळचा वेळ शांत असतो. वातावरणात गोंगाट कमी असतो आणि मनही तुलनेने प्रसन्न असते.

अशा वेळी गणरायासमोर दिवा लावून अथर्वशीर्षाचे पठण केल्यास दिवसाची सुरुवात भक्तिभावाने करता येते.

पठणानंतर काही क्षण शांत बसून गणरायाचे स्मरण करावे. त्या शांत क्षणांमध्ये मनातील विचार स्थिर होण्यास आणि दिवसाकडे सकारात्मक भावनेने पाहण्यास मदत होऊ शकते.

संध्याकाळचे पठण — दिवसाचा शांत शेवट

दिवसभराच्या धावपळीनंतर संध्याकाळी गणरायासमोर बसणे हा देखील एक सुंदर अनुभव असतो.

दिवा लावावा, बाप्पाला नमस्कार करावा आणि मन शांत करून अथर्वशीर्षाचे पठण करावे.

दिवसभरातील चिंता, थकवा आणि मनातील अस्वस्थता काही काळ बाजूला ठेवून गणरायाच्या चरणी स्वतःला अर्पण करण्याचा हा सुंदर क्षण ठरू शकतो.

अथर्वशीर्षाचा अर्थ समजून पठण करा

अथर्वशीर्ष पाठ असणे चांगले; पण त्याचा अर्थ समजून घेणे त्याहून सुंदर आहे.

“त्वं ब्रह्मा त्वं विष्णुस्त्वं रुद्रस्त्वमिन्द्रस्त्वमग्निस्त्वं वायुस्त्वं सूर्यस्त्वं चन्द्रमाः...” या भागात गणरायाच्या व्यापक आणि सर्वव्यापी स्वरूपाचे वर्णन केले जाते.

यातून श्रीगणेशाला केवळ एका मूर्तीपुरते मर्यादित न पाहता, व्यापक चैतन्याचे आणि परम तत्त्वाचे प्रतीक म्हणून अनुभवण्याची भावना व्यक्त होते.

अर्थ समजून घेत पठण केल्यावर प्रत्येक शब्दामागील भाव मनाला अधिक जवळचा वाटतो.

पठणात चुका झाल्या तर?

अथर्वशीर्ष संस्कृतमध्ये असल्यामुळे सुरुवातीला काही शब्दांचा उच्चार कठीण वाटू शकतो. एखादा शब्द चुकीचा उच्चारला गेला किंवा पठणात काही चूक झाली, तर घाबरून जाण्याची गरज नाही.

पुन्हा योग्य उच्चार शिकून श्रद्धेने पठण सुरू ठेवावे. जाणकार व्यक्तीकडून उच्चार तपासून घेणे अधिक चांगले.

देवपूजेमध्ये मनातील श्रद्धा, नम्रता आणि भक्तिभाव यांना विशेष महत्त्व आहे.

लहान मुलांना अथर्वशीर्षाची गोडी कशी लावावी?

लहान वयात गणेशभक्तीची ओळख झाली तर आपल्या संस्कृतीशी एक सुंदर नाते निर्माण होऊ शकते.

मुलांना अथर्वशीर्ष जबरदस्तीने पाठ करण्यास सांगण्यापेक्षा त्यातील काही सोपे भाग अर्थासह समजावून सांगावेत. गणपती बाप्पाची छोटीशी पूजा, दिवा, फुले आणि त्यानंतर सर्वांनी मिळून केलेले पठण असा साधा उपक्रम मुलांना आनंद देऊ शकतो.

मुलांनी शब्द चुकले तरी त्यांना प्रेमाने दुरुस्त करावे. भक्तीची सुरुवात आनंदातून झाली तर ती मनात अधिक सहज रुजते.

अथर्वशीर्ष आणि मनाची एकाग्रता

अथर्वशीर्ष पठणामध्ये मंत्रोच्चाराची लय, श्वासाची गती आणि शब्दांवर लक्ष केंद्रित करण्याची प्रक्रिया असते. त्यामुळे पठण करताना मन काही काळ एका गोष्टीवर केंद्रित ठेवण्याचा सराव होतो.

दैनंदिन जीवनातील धावपळीत काही मिनिटे स्वतःसाठी आणि गणरायाच्या स्मरणासाठी देणे हीदेखील एक सुंदर साधना आहे.

पठणानंतर मनात निर्माण होणारी शांतता हीच अनेक भक्तांसाठी अथर्वशीर्षाची सर्वांत सुंदर अनुभूती असते.

अथर्वशीर्ष पठणानंतरची प्रार्थना

पठण पूर्ण झाल्यानंतर लगेच उठण्यापेक्षा काही क्षण शांत बसावे.

गणरायाचे स्मरण करून आपल्या कुटुंबासाठी, समाजासाठी आणि संपूर्ण जगासाठी मंगल प्रार्थना करावी.

“हे गणराया, सर्वांच्या जीवनात सुख, शांती आणि समाधान नांदू दे. प्रत्येकाच्या अडचणींमध्ये त्याला धैर्य दे. सर्वांना सद्बुद्धी दे आणि आमच्या मनात प्रेम, करुणा आणि आपुलकी वाढू दे.”

अशी प्रार्थना मनाला अधिक प्रसन्न करून जाते.

अथर्वशीर्ष — भक्तीचा शांत आणि सुंदर मार्ग

अथर्वशीर्ष म्हणजे शब्दांची केवळ एक मालिका नाही. त्यामध्ये गणरायाच्या स्वरूपाचे चिंतन आहे, भक्ती आहे, आत्मचिंतन आहे आणि मनाला काही क्षण शांत करण्याची संधी आहे.

बाप्पाच्या चरणी बसून डोळे मिटावेत, अथर्वशीर्षाचे शब्द मनापासून उच्चारावेत आणि त्या प्रत्येक शब्दामध्ये गणरायाचे अस्तित्व अनुभवण्याचा प्रयत्न करावा.

कधी उच्चार मंद असतील, कधी मनात विचारांची गर्दी असेल, कधी पठणात एखादी चूक होईल; तरीही भक्तीचा हात सोडू नये.

कारण गणरायाला आपल्या शब्दांपेक्षा आपल्या मनातील भाव अधिक जवळचा आहे, अशी श्रद्धा भक्ताच्या मनाला आधार देते.

गणरायाच्या चरणी भक्तीची एक छोटीशी भेट

आजच्या धावपळीच्या जीवनात स्वतःसाठी काही शांत क्षण मिळणेही कठीण झाले आहे. अशा वेळी अथर्वशीर्षाचे पठण आपल्याला काही क्षण थांबायला, श्वास घ्यायला आणि गणरायाचे स्मरण करायला शिकवते.

दिव्याच्या मंद प्रकाशात बाप्पाचे प्रसन्न रूप पाहताना, हात जोडून अथर्वशीर्ष म्हणताना आणि शेवटी शांतपणे त्याच्या चरणी नतमस्तक होताना मनात एकच भावना उमटते —

“बाप्पा, माझ्याकडे तुला देण्यासाठी फार काही नाही; पण माझे मन, माझी श्रद्धा आणि माझे प्रेम तुझ्या चरणी अर्पण करतो.”

हीच भावना अथर्वशीर्ष पठणाला अधिक सुंदर बनवते.

अथर्वशीर्ष पठणाची साधी दिनचर्या

दररोज अथर्वशीर्ष पठण करायचे असल्यास एक साधी दिनचर्या ठेवता येते.

सकाळी किंवा संध्याकाळी शांत वेळ निवडा.

स्वच्छ जागी गणरायासमोर बसा.

दिवा लावा आणि श्रीगणेशाला नमस्कार करा.

काही क्षण शांत बसून मन स्थिर करा.

अथर्वशीर्षाचा स्पष्ट आणि शांत उच्चार करा.

पठणाचा अर्थ समजून घेण्याचा प्रयत्न करा.

शेवटी गणरायाची मनापासून प्रार्थना करा.

आणि काही क्षण शांत बसून त्या भक्तिमय वातावरणाचा अनुभव घ्या.

ही साधी दिनचर्या मनाला भक्तीशी जोडणारी सुंदर सवय बनू शकते.

गणपती बाप्पाच्या चरणी

अथर्वशीर्षाचे पठण करताना आपण गणरायाकडे केवळ आपल्या इच्छा मागत नाही; तर त्याच्याकडून सद्बुद्धी, धैर्य, शांतता आणि योग्य मार्गावर चालण्याची प्रेरणा मागू शकतो.

गणराय हा विघ्नहर्ता आहे. म्हणून आपल्या जीवनातील प्रत्येक अडचण नाहीशी व्हावी एवढीच नव्हे, तर त्या अडचणींना सामोरे जाण्याचे सामर्थ्यही आपल्याला मिळावे, अशी प्रार्थना करूया.

आपल्या घरात बाप्पाची मूर्ती असो किंवा नसो, आपल्या मनात गणरायाचे स्थान सदैव असावे. कारण खरी भक्ती ही केवळ पूजेच्या ठिकाणी नसते; ती आपल्या विचारांत, आपल्या कृतीत आणि इतरांशी वागण्यातही दिसून यायला हवी.

अथर्वशीर्षाचे शब्द ओठांवर असताना मनात गणरायाची भक्ती असू दे आणि त्या भक्तीतून आपल्या जीवनात प्रेम, शांतता, सद्बुद्धी आणि चांगुलपणा फुलत राहू दे.

गणरायाच्या चरणी एकच प्रार्थना

हे गणराया,

आमच्या मनातील अज्ञान दूर कर.

आम्हाला सद्बुद्धी दे.

आमच्या जीवनातील अडचणींना सामोरे जाण्याचे धैर्य दे.

आमच्या घरात सुख, शांती आणि समाधान नांदू दे.

सर्वांच्या मनात प्रेम, आपुलकी आणि माणुसकी वाढू दे.

आणि तुझ्या नामस्मरणात आमचे मन सदैव रमू दे.

अथर्वशीर्षाच्या प्रत्येक शब्दातून तुझी आठवण जागी राहू दे आणि तुझ्या चरणी असलेली आमची श्रद्धा दिवसेंदिवस अधिक दृढ होत राहू दे.

गणपती बाप्पा मोरया!

मंगलमूर्ती मोरया! 🙏🌺

II श्री गणेशाय नमः II

(शान्तिमन्त्राः)

ॐ भद्रङ् कर्णेभिः शृणुयाम देवाः । भद्रम् पश्येमाक्षभिर्यजत्राः । स्थिरैरङ्गैस्तुष्टुवांसस्तनूभिः व्यशेम देवहितं यदायुः ।।

ॐ स्वस्ति न इन्द्रो वृद्धश्रवाः । स्वस्ति नः पूषा विश्ववेदाः । स्वस्ति नस्तार्क्ष्योऽअरिष्टनेमिः स्वस्ति नो बृहस्पतिर्दधातु ।।

ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ।।

(अथ अथर्वशीर्षारम्भः ।)

ॐ नमस्ते गणपतये । त्वमेव प्रत्यक्षन् तत्त्वमसि । त्वमेव केवलङ् कर्ताऽसि । त्वमेव केवलन् धर्ताऽसि । त्वमेव केवलम् हर्ताऽसि । त्वमेव सर्वङ् खल्विदम् ब्रह्मासि । त्वं साक्षादात्माऽसि नित्यम् ।। १ ।।

ऋतं वच्मि । सत्यं वच्मि ।। २ ।।

अव त्वम् माम् । अव वक्तारम् । अव श्रोतारम् । अव दातारम् । अव धातारम् । अवानूचानमव शिष्यम् । अव पश्चात्तात् । अव पुरस्तात् । अवोत्तरात्तात् । अव दक्षिणात्तात् । अव चोर्ध्वात्तात् । अवाधरात्तात् । सर्वतो माम् पाहि पाहि समन्तात् ।। ३ ।।

त्वं वाङ्मयस्त्वञ् चिन्मयः । त्वम् आनन्दमयस्त्वम् ब्रह्ममयः । त्वं सच्चिदानन्दाद्वितीयोऽसि । त्वम् प्रत्यक्षम् ब्रह्मासि । त्वम् ज्ञानमयो विज्ञानमयोऽसि ।। ४ ।।

सर्वञ् जगदिदन् त्वत्तो जायते । सर्वञ् जगदिदन् त्वत्तस्तिष्ठति । सर्वञ् जगदिदन् त्वयि लयमेष्यति । सर्वञ् जगदिदन् त्वयि प्रत्येति । त्वम् भूमिरापोऽनलोऽनिलो नभः । त्वञ् चत्वारि वाक्पदानि ।। ५ ।।

त्वङ् गुणत्रयातीतः । (त्वम् अवस्थात्रयातीतः ।) त्वन् देहत्रयातीतः । त्वङ् कालत्रयातीतः । त्वम् मूलाधारस्थितोऽसि नित्यम् । त्वं शक्तित्रयात्मकः । त्वां योगिनो ध्यायन्ति नित्यम् । त्वम् ब्रह्मा त्वं विष्णुस्त्वम् रुद्रस्त्वम् इन्द्रस्त्वम् अग्निस्त्वं वायुस्त्वं सूर्यस्त्वञ् चन्द्रमास्त्वम् ब्रह्मभूर्भुवः स्वरोम् ।। ६ ।।

गणादिम् पूर्वमुच्चार्य वर्णादिन् तदनन्तरम् । अनुस्वारः परतरः । अर्धेन्दुलसितम् । तारेण ऋद्धम् । एतत्तव मनुस्वरूपम् । गकारः पूर्वरूपम् । अकारो मध्यमरूपम् । अनुस्वारश्चान्त्यरूपम् । बिन्दुरुत्तररूपम् । नादः सन्धानम् । संहिता सन्धिः । सैषा गणेशविद्या । गणक ऋषिः । निचृद्गायत्री छन्दः । गणपतिर्देवता । ॐ गँ गणपतये नमः ।। ७ ।।

एकदन्ताय विद्महे । वक्रतुण्डाय धीमहि । तन्नो दन्तिः प्रचोदयात् ।। ८ ।।

एकदन्तञ् चतुर्हस्तम्, पाशमङ्कुशधारिणम् । रदञ् च वरदम् हस्तैर्बिभ्राणम्, मूषकध्वजम् । रक्तं लम्बोदरं, शूर्पकर्णकम् रक्तवाससम् । रक्तगन्धानुलिप्ताङ्गम्, रक्तपुष्पैःसुपूजितम् । भक्तानुकम्पिनन् देवञ्, जगत्कारणमच्युतम् । आविर्भूतञ् च सृष्ट्यादौ, प्रकृतेः पुरुषात्परम् । एवन् ध्यायति यो नित्यं स योगी योगिनां वरः ।। ९ ।।

नमो व्रातपतये, नमो गणपतये, नमः प्रमथपतये, नमस्ते अस्तु लम्बोदराय एकदन्ताय, विघ्ननाशिने शिवसुताय, वरदमूर्तये नमः ।। १० ।।

एतदथर्वशीर्षं योऽधीते । स ब्रह्मभूयाय कल्पते । स सर्वविघ्नैर्न बाध्यते । स सर्वतः सुखमेधते । स पञ्चमहापापात् प्रमुच्यते । सायमधीयानो दिवसकृतम् पापन् नाशयति । प्रातरधीयानो रात्रिकृतम् पापन् नाशयति । सायम् प्रातः प्रयुजानोऽअपापो भवति । सर्वत्राधीयानोऽपविघ्नो भवति । धर्मार्थकाममोक्षञ् च विन्दति । इदम् अथर्वशीर्षम् अशिष्याय न देयम् । यो यदि मोहाद्दास्यति स पापीयान् भवति । सहस्रावर्तनात् । यं यङ् काममधीते तन् तमनेन साधयेत् ।। ११ ।।

अनेन गणपतिमभिषिञ्चति । स वाग्मी भवति । चतुर्थ्यामनश्नन् जपति स विद्यावान् भवति । इत्यथर्वणवाक्यम् । ब्रह्माद्यावरणम् विद्यात् । न बिभेति कदाचनेति ।। १२ ।।

यो दूर्वाङ्कुरैर्यजति । स वैश्रवणोपमो भवति । यो लाजैर्यजति, स यशोवान् भवति । स मेधावान् भवति । यो मोदकसहस्रेण यजति । स वाञ्छितफलमवाप्नोति । यः साज्यसमिद्भिर्यजति स सर्वं लभते, स सर्वं लभते ।। १३ ।।

अष्टौ ब्राह्मणान् सम्यग्ग्राहयित्वा, सूर्यवर्चस्वी भवति । सूर्यग्रहे महानद्याम् प्रतिमासन्निधौ वा जप्त्वा, सिद्धमन्त्रो भवति । महाविघ्नात् प्रमुच्यते । महादोषात् प्रमुच्यते । महापापात् प्रमुच्यते । स सर्वविद् भवति, स सर्वविद् भवति । य एवम् वेद ।। १४ ।।

इत्युपनिषत् ।

(शान्तिमन्त्राः)

ॐ भद्रङ् कर्णेभिः शृणुयाम देवाः । भद्रम् पश्येमाक्षभिर्यजत्राः । स्थिरैरङ्गैस्तुष्टुवांसस्तनूभिः व्यशेम देवहितं यदायुः ।।

ॐ स्वस्ति न इन्द्रो वृद्धश्रवाः । स्वस्ति नः पूषा विश्ववेदाः । स्वस्ति नस्तार्क्ष्योऽअरिष्टनेमिः स्वस्ति नो बृहस्पतिर्दधातु ।।

ॐ सहनाववतु । सहनौ भुनक्तु । सहवीर्यङ् करवावहै । तेजस्विनावधीतमस्तु मा विद्विषावहै ।।

ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ।।

‘अशा पद्धतीने आपणासही योग्य उच्चारांसह आणि भावपूर्ण स्तोत्र म्हणता येवो अन् आपल्या जीवनात येणारी विघ्ने टळून आपणास जीवनात सुख, शांती आणि समाधान लाभो’, अशी श्री गणेशाच्या चरणी प्रार्थना आहे.

संदर्भ : सनातन-निर्मित लघुग्रंथ ‘श्री गणपति अथर्वशीर्ष अन् संकष्टनाशनस्तोत्र’